The special someone

"คนบางคนใช้เวลาทุกวินาที.....เพื่อลืมรักครั้งแรก
แต่คนบางคนใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อจำรักครั้งสุดท้าย."

"ไม่ลืมไม่มีหรอก...มีแต่ลืมช้ากับลืมเร็ว."


คนบางคนก็ยังคงเสียใจยังร้องไห้ในวันเหงาเหงา...
กับอดีตความรักครั้งก่อนและความคิดว่า..เมื่อไหร่จะลืม.
จนอาจจะลืมมองรอบรอบข้างตัวว่ามีใครแอบอยู่ในมุมเล็กเล็ก
คนบางคนที่ใช้เวลาความคิดความรู้สึกเพื่ออยากให้อีกคนได้จำ
จดจำความรักที่อยากจะให้มันเป็นครั้งสุดท้าย...

แล้วความพอดีอยู่ที่ตรงไหน....
รอ...ต้องรอให้คนบางคนลืมอดีตก่อนหรือถึงจะเริ่มใหม่
หรือต้องรอให้รู้จักกันนานกว่านี้ถึงบอกได้ว่าชอบว่ารัก...
หากต้องเป็นแบบนั้นต้องลืมต้องรอต้องรู้จักกันกว่านี้
แต่นานเท่าไรถึงจะลืม...นานเท่าไรถึงจะรู้จักกันพอ...

ไม่ช้าก็เร็ว...ไม่ว่าใครก็คงต้องลืม...
ลืมว่าเคยเจ็บเคยปวดเพราะใครคนนั้น...
ลืมว่าเศร้าแค่ไหนเพียงได้ยินชื่อคนคนนั้น...
ลืมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าความทุกข์หรือว่าความสุข
เ พี ย ง แ ต่ ว่ า . . . .
จะลืมตอนที่ยังหายใจหรือว่าหยุดหายใจแล้วเท่านั้นเอง
แล้วตอนนี้ยังอยากจะจำแต่เรื่องที่ทุกข์ใจ...
หรือว่าอยากจะจำกับสิ่งที่ดีดีอาจจะไม่มากกว่า
แต่คงไม่ทำให้ทุกข์ให้เศร้าใจมากไปกว่านี้...

ความรัก ความรู้สึกดีดี ไม่ว่าจากใครก็เป็นสิ่งที่ดีทั้งนั้น
ไม่จะรักไม่รักจะชอบไม่ชอบความรู้สึกดีดีก็ยังเป็นความรู้สึกดีดี
บางครั้งการบอกใครสักคนว่ารู้สึกดีดีด้วยก็เป็นเรื่องยาก
ยากกว่าการบอกว่าเกลียดใครไม่ชอบใครสักคนเพราะว่่าอะไร...
เพราะว่า..เราจะคาดหวังกับมันและแคร์ความรู้สึกของคนคนนั้น
ต่างกับการเกลียดใครไม่ชอบใครสักคนนั้นเราไม่เคยสนใจสักนิดหนึ่ง


หากคนบางคนจะรักใครไม่ต้องกังวลว่าจะเสียใจเปล่าเปล่า...
เพราะเป็นเพียงสิ่งที่ต้องทำเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง...
แต่หากผลลัพธ์กลับมาคนอีกคนนั้นก็รู้สึกดีไม่ต่างกันนั่นคงดี....
เพราะนั่นคือ..คนทั้งสองคนนั้นต้องการสิ่งสิ่งเดียวกัน "รัก"

ยังคิดถึงเสมอน่ะ แม้วันเวลาจะผ่านไปกี่ปีแร้วก็ตาม.....

edit @ 11 Mar 2009 00:07:37 by grooveminnie